jam częścią tej siły która wiecznie zła pragnąc, zawsze czyni dobro..


niby jedyne świete prawo, a jednak głowa boli..i mnie również noga puchnie, i brzuch i każdy mięsień od nadmiaru rzeczywistosci, pęka moja pojętna mądra glowa..prawo wyboru..nie muszę oglądać pięknych wodospadów, dość mam wody w kranie..nie zachwycam sie widokiem wspaniałego ,żadkiego motyla, on delikatnie w środku muska mnie skrzydłami..nie potrzebuję przyjaciół którzy zawzse zjawiają się nie w porę, zawsze czxegoś chcą, usilnie starają się pomagać bo zawsze chcą mieć ostatnie zdanie, staję się sam dla siebie najznakomitszym towarzystwem..jak czysta rzeka bez dopływów..odcinam sie od walki z systemem, haseł jeden za wszystkich, wszyscy za jednego, sóbbkultur, skojażeń, czyjejś filozofii, zimnych kościołów, schematów życia..nie wierzę w mary czary, życie po śmierci itd..nie czuję zażenowania, wstydu, empatii..wplność zaczyna się tam, gdzie konczy sie strach, wrażliwość i nadzieja..moja droga jest prtosta jak te tory na zdjęciu..tak, zwyczajnie..gnojem nie skażony..